باب «بونگو» استارکی¹، گیتاریست نمادین گروه راک استرالیایی اسکایهوکس²، پس از مبارزه با لوسمی در سن ۷۳ سالگی درگذشت. او روز شنبه، ۲۹ نوامبر ۲۰۲۵، در آرامش و در کنار خانواده و عزیزانش، در حالی که به صدای چاک بری⁴ گوش میداد، به آرامی چشم از جهان فرو بست.
میراث و تأثیر موسیقایی
استارکی در جریان انفجار راک دهه ۱۹۷۰ استرالیا³ چهرهای تعیینکننده بود و میراثی ژرف در هویت موسیقایی این کشور بهجا گذاشت. او در آگوست ۱۹۷۳ به اسکایهوکس² پیوست و جایگزین برادر بزرگتر خود، پیتر⁵، شد. با حضور همزمان رد سایمونز⁶، ترکیب دوگانه گیتار نهایی گروه شکل گرفت و ساختار پرجنبوجوش و درهمتنیدهای ارائه داد که به امضای صوتی متمایز اسکایهوکس تبدیل شد. صحنهنمایی تئاترگونه و تُن زاویهدار سیمونز، با دقت، نواخت و تعادل موسیقایی ویژه استارکی تکمیل میشد.
بهعنوان جوانترین عضو گروه، استارکی با آرایش چشمگیر صورت و لباسهای صحنهای منحصربهفرد، جلوه خاصی را به اجراها میداد، اما همیشه موسیقی اولویت نخست او بود. او در آلبومهای معروف اسکایهوکس مانند «لیوینگ این د ۷۰ز»⁷ و «ایگو ایز نات اِ داری ورد»⁸ (۱۹۷۵) نقش گیتار و دومخوان را بر عهده داشت. سبک نواختن او با تمرکز بر خدمت به ترانه بدون افراط، صدایی روشن و ملودیک با اعتقاد کامل ارائه میکرد.
حضور مداوم در موسیقی استرالیا
وفاداری استارکی به میراث اسکایهوکس² تا دهه ۲۰۰۰ ادامه یافت و او در کنسرتهای یادبود، اجراهای خیریه و مراسم سالگرد گروه شرکت کرد و با افتخار و علاقه، آثار گروه را اجرا میکرد. خارج از اسکایهوکس²، او در جامعه موسیقی ملبورن⁹ فعال باقی ماند و با گروههای محلی مانند اول اسکایددیز¹⁰ و رم بند¹¹ به اجرا پرداخت. جامعه موسیقی نهتنها به مهارت او، بلکه به گرمی، شوخطبعی و تعهدش احترام میگذاشت.
اعضای اسکایهوکس² اندوه عمیق خود را از فقدان همرزم خود ابراز کردند و به خانواده او تسلیت گفتند. ایندیانا¹²، دختر استارکی، تأیید کرد که او در کنار دو دخترش، ایندیانا¹² و آربلا¹³، نوههایش فینیکس¹⁴ و لوسیا¹⁵، شریک زندگیاش کریسی¹⁶ و دوستان و خانواده نزدیک، در آرامش درگذشت.
Source: news.com.au, noise11.com