آب معدنی استرالیایی در رقابت بین‌المللی امتیاز کامل ۱۰۰ گرفت

آب زیرزمینی «کاریبی»¹ از «یورک پنینسولا»² وارد بازار آب‌های پریمیوم شد

یک آبخوان زیرزمینی در «یورک پنینسولا»² در «ساوت استرالیا»³ حالا منبع تولید یک آب معدنی تازه‌وارد در بازار رو‌به‌رشد جهانی «فاین واتر»⁴ شده است؛ بازاری که آب را نه فقط برای رفع تشنگی، بلکه با تمرکز روی خاستگاه، ترکیب معدنی، طعم و کمیاب‌بودن معرفی می‌کند.

این آب از عمق زمین و نزدیک بخش جنوبی شبه‌جزیره برداشت می‌شود؛ منطقه‌ای که بیشتر به تولید غلات شناخته می‌شود تا صادرات آب بطری‌شده. «دیمین اسمیت»⁵ و «گرتچن سینتا»⁶ بعد از خرید ملک‌شان در سال ۲۰۰۸ به آبخوان زیر پای زمین علاقه‌مند شدند و ابتدا از همین آب برای مصرف خانه و کشت سبزیجات استفاده می‌کردند. به گفته «اسمیت»⁵، بعد از آزمایش‌ها متوجه شدند ترکیب معدنی و شرایط ایزوله‌بودن این آب، آن را متفاوت کرده است؛ به‌طوری‌که یک مهندس آب آن را «یونیکورن» توصیف کرده بود.

آب مثل یک محصول تخصصی معرفی می‌شود

این گزارش «ای‌بی‌سی نیوز»⁷، داستان «کاریبی»¹ را در چارچوب موج جدید بازاریابی آب توضیح می‌دهد؛ جایی که تولیدکننده‌ها سعی می‌کنند آب را شبیه محصولات تخصصی مانند شراب معرفی کنند: با «پراوننس»⁸ (تاریخچه و محل دقیق منبع)، ویژگی‌های حسی و حتی پیشنهاد برای همراهی با غذا.

طبق گزارش، یکی از چهره‌های این جریان «مایکل ماشا»⁹ است؛ انسان‌شناس خوراک که پس از کنار گذاشتن الکل به دلیل مشکل قلبی، توجهش را به دنیای آب‌های بطری‌شده معطوف کرد و از بنیان‌گذاران «فاین واتر سوسایتی»¹⁰ بود. او می‌گوید بعضی کالاها مثل نمک، روغن زیتون و شکلات از حالت کالای عمومی به محصولات دارای «ترُوار»¹¹ و هویت تبدیل شدند و آب هم در همین مسیر قرار گرفته است.

برداشت کنترل‌شده و انتقال به «ادلاید»¹² برای بطری‌کردن

«اسمیت»⁵ و «سینتا»⁶ آب را از آبخوانی در «کاریبی بَیسین»¹³ و از طریق یک نقطه برداشتِ مهروموم‌شده بیرون می‌کشند. برای حفظ ترکیب معدنی، آب از طریق لوله‌های زیرزمینیِ مناسبِ صنایع غذایی به مخازن منتقل می‌شود؛ روشی که به گفته آن‌ها با هدف کم‌کردن تماس با اکسیژن، نور و تغییر دما انجام می‌شود.

آب سپس به‌صورت عمده با کامیون به یک کارخانه بطری‌سازی نزدیک «ادلاید»¹² منتقل می‌شود. در گزارش آمده است که میزان برداشت هم با حساسیت تعیین می‌شود و از گزارش‌های دولتی و نظر مهندسان استفاده می‌کنند. «اسمیت»⁵ همچنین به تفاوت مقررات اشاره می‌کند و می‌گوید در بخش‌هایی از اروپا قوانین سخت‌گیرانه‌تری وجود دارد که بطری‌کردن در محل را الزام می‌کند، اما آن‌ها به دلیل اثرات محیط‌زیستی حمل شیشه، این مسیر را انتخاب نکرده‌اند.

امتیازهای بالا در رقابت‌های چشیدنِ آب و ورود به رستوران‌ها

طبق گزارش «ای‌بی‌سی»، آب «کاریبی»¹ در یک رویداد بین‌المللی چشیدن آب‌های پریمیوم در «کانادا»¹⁴ با بیش از ۱۰۰ شرکت‌کننده حضور داشت. نسخه بدون گاز آن از یکی از داوران امتیاز کامل ۱۰۰ گرفت و نسخه گازدار امتیاز ۹۹ دریافت کرد.

این نگاهِ «مثل شراب» در بعضی رستوران‌های استرالیا هم دیده می‌شود. در رستوران «۲کی‌دبلیو»¹⁵ در «ادلاید»¹²، سُمِلیه «دن مک‌اووی»¹⁶ آب «کاریبی»¹ را در فهرست نوشیدنی‌ها قرار داده و آن را به قیمت ۱۰ دلار برای هر بطری سرو می‌کند؛ در کنار آب‌های وارداتی از کشورهایی مثل ایتالیا و فرانسه. گزارش همچنین به تغییر عادت‌های نوشیدنی اشاره می‌کند؛ با کاهش مصرف الکل، تقاضا برای نوشیدنی‌های غیرالکلی، انواع آب‌ها و موکتل‌ها در رستوران‌ها بیشتر مطرح می‌شود.

بازار رو‌به‌رشد، همراه با دقت بیشتر روی منبع و فرآیند

در گزارش اشاره می‌شود که هم‌زمان با رشد بازار آب‌های پریمیوم، حساسیت عمومی نسبت به نحوه تأمین و فرآوری آب هم بیشتر شده است. به‌عنوان نمونه، در سال ۲۰۲۴ ماجرایی درباره «نستله واترز»¹⁷ در فرانسه مطرح شد که گفته شد از روش‌های ممنوعه برای تصفیه آب آلوده استفاده کرده است؛ موضوعی که باعث شده مصرف‌کننده‌ها از تولیدکنندگان درباره فرآیند، منشأ و شیوه مدیریت منابع سوال‌های بیشتری بپرسند.

گزارش همراه «ای‌بی‌سی» در برنامه «اِی‌اِم»¹⁸ هم به همین جریان می‌پردازد و رشد بازار جهانی آب‌های معدنی پریمیوم را توضیح می‌دهد؛ بازاری که در آن تولیدکننده‌ها آب را با هویت مکانی و ویژگی‌های حسی معرفی می‌کنند.

پاورقی نام‌های اصلی:

¹ Carribie

² Yorke Peninsula

³ South Australia

⁴ Fine Water

⁵ Damien Smith

⁶ Gretchen Scinta

⁷ ABC News

⁸ Provenance

⁹ Michael Mascha

¹⁰ Fine Water Society

¹¹ Terroir

¹² Adelaide

¹³ Carribie Basin

¹⁴ Canada

¹⁵ 2KW

¹⁶ Dan McEvoy

¹⁷ Nestlé Waters

¹⁸ AM (ABC program)