پاولین هانسون چهارمین فرد قدرتمند استرالیا شد؛ نخست‌وزیر در صدر فهرست

صعود پائولین هنسن در فهرست قدرت

پائولین هنسن¹، رهبر وان نِیشن²، در ارزیابی تازه‌ای از سپهر سیاسی و عمومی استرالیا³ به‌عنوان چهارمین فرد قدرتمند معرفی شده است؛ جهشی چشمگیر برای چهره‌ای که زمانی در حاشیه سیاست جریان اصلی دیده می‌شد.

این جایگاه تازه، به نفوذ رو‌به‌افزایش وان نیشن و رشد آن در نظرسنجی‌های اخیر گره خورده؛ حزبی که در بحث‌های ملی درباره مهاجرت، چندفرهنگی‌بودن و هزینه‌های ناشی از رشد جمعیت، نقش پررنگ‌تری پیدا کرده است. این وضعیت با جایگاه حزب در بخش زیادی از دو دهه گذشته تفاوت دارد؛ دوره‌ای که با وجود حمایت قابل‌توجه در بخش‌هایی از جامعه، تبدیل آن به نفوذ پارلمانی پایدار برایش دشوار بود.

برجسته‌شدن هنسن کاملاً بی‌سابقه هم نیست. او پیش‌تر در سال ۲۰۰۱ در رتبه پنجم «فهرست قدرت» قرار گرفته بود؛ پشت سر نخست‌وزیر وقت جان هاوارد⁴، خزانه‌دار پیتر کاستلو⁵، رهبر اپوزیسیون کیم بیزلی⁶ و رئیس نیوز کورپ⁷ روپرت مرداک⁸. رتبه جدید، او را بالاتر از آن جایگاه قبلی نشان می‌دهد و بیانگر این است که وان نیشن از یک حرکت اعتراضی، به نیرویی اثرگذارتر در سیاست تبدیل شده است.

جهش وان نیشن در نظرسنجی‌ها

شتاب این حزب در چند نظرسنجی اخیر دیده شده است. گزارش‌ها می‌گویند وان نیشن در برخی سنجش‌ها در حمایت اولیه ملی به حزب کارگر⁹ نزدیک شده و در برخی شاخص‌ها حتی از ائتلاف لیبرال-نشنال¹⁰ جلو زده است. این رشد در نیوساوث‌ولز¹¹ و کوئینزلند¹² پررنگ‌تر بوده؛ جایی که در بخشی از نظرسنجی‌ها از اپوزیسیون سنتی میانه‌راست عملکرد بهتری داشته است.

در متن گزارش همچنین به داده‌های روی مورگان¹³ اشاره شده است: نظرسنجی نیت رأی فدرال که بین ۱۴ تا ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶ انجام شد، وان نیشن را با ۲۵.۵ درصد رأی اولیه نشان داد؛ کمی جلوتر از کارگر با ۲۵.۰ درصد، و ائتلاف با ۲۱.۵ درصد. با این حال، در سنجه «دوحزبیِ ترجیحی»، کارگر همچنان جلوتر گزارش شده است.

این تغییر بیشتر به نارضایتی از احزاب بزرگ نسبت داده می‌شود تا یک موضوع واحد. فشارهای مرتبط با سطح مهاجرت، وضعیت مسکن، خدمات عمومی و برداشت بخشی از رأی‌دهندگان از ناکارآمدی هم‌زمان کارگر و ائتلاف، زمینه‌ای ایجاد کرده که پیام تند و مشخص هنسن در آن شنیده شود. در برخی تحلیل‌ها، وان نیشن برای بخشی از رأی‌دهندگان به ابزار «اعتراض» تبدیل شده؛ به‌ویژه زمانی که کارگر و ائتلاف در مسائل اقتصادی و اجتماعی تفاوت‌های محدودی نشان می‌دهند.

مهاجرت در مرکز بحث

مهاجرت محور اصلی راهبرد سیاسی هنسن باقی مانده است. وان نیشن پیشنهاد داده جمعیت مهاجران موقت استرالیا³ طی سه سال ۷۵۰ هزار نفر کاهش پیدا کند؛ سیاستی که با اعتراض و انتقاد مخالفان همراه شده و منتقدان، حزب را به مقصر جلوه‌دادن مهاجران و اقلیت‌ها متهم می‌کنند.

این موضوع بر راهبرد احزاب بزرگ هم اثر گذاشته است. گزارش‌ها می‌گویند کارگر توجه بیشتری به مهاجرت موقت، دانشجویان بین‌المللی و افرادی که پس از پایان ویزا در کشور می‌مانند نشان داده؛ نشانه‌ای از این‌که دولت به فضای سیاسی‌ای که وان نیشن ایجاد کرده واکنش نشان می‌دهد.

در همین چارچوب، یک دوگانگی برای کارگر و ائتلاف مطرح شده است: از یک سو با سخت‌تر کردن ادبیات درباره مهاجرت ممکن است بخشی از رأی‌دهندگانِ رفته به سمت وان نیشن را برگردانند، و از سوی دیگر با برجسته‌کردن همین موضوع، امکان دارد توجه عمومی بیش از پیش حول محور مورد علاقه هنسن متمرکز شود.

از حاشیه تا تعیین دستور کار

اهمیت صعود هنسن فقط به رتبه شخصی او محدود نیست؛ بلکه به این اشاره دارد که وان نیشن در حال اثرگذاری بر قواعد بحث سیاسی است. برای سال‌ها، دیدگاه‌های هنسن از سوی احزاب بزرگ «خارج از جریان اصلی» تلقی می‌شد؛ اما اکنون موضوعاتی مانند سطح مهاجرت، هویت ملی و چندفرهنگی‌بودن، از سوی وزیران دولت، چهره‌های اپوزیسیون و مفسران سیاسی به‌طور مستمر مطرح می‌شود.

گاردین¹⁴ همچنین از رشد جایگاه دست راست هنسن، جیمز اشبی¹⁵، به‌عنوان بخشی از تحول گسترده‌تر حزب و افزایش توان سازمانی آن یاد کرده است؛ تغییری که نشان می‌دهد وان نیشن فقط یک برند شخصیِ وابسته به هنسن نیست و شکل منسجم‌تری پیدا کرده است.

در عین حال، محبوبیت رو‌به‌رشد هنسن همچنان قطبی‌کننده توصیف می‌شود. منتقدان می‌گویند ادبیات او به عادی‌سازی نژادپرستی و طرد دامن می‌زند، و حامیان می‌گویند او نگرانی‌هایی را بیان می‌کند که احزاب اصلی نادیده گرفته‌اند. در گزارش‌ها به تجمع‌ها و اعتراض‌های دانشجویی علیه سیاست‌ها و پیام‌رسانی عمومی وان نیشن هم اشاره شده است.

هشدار برای احزاب بزرگ در فهرست جدید

این رتبه‌بندی علاوه بر ثبت جایگاه هنسن، به‌عنوان نشانه‌ای از تغییر در تعریف «نفوذ سیاسی» توصیف شده است؛ جایی که اثرگذاری فقط به تعداد کرسی‌های پارلمان یا حضور در دولت محدود نمی‌شود و یک رهبر خارج از دولت هم می‌تواند فضای سیاست‌گذاری را تحت تأثیر قرار دهد و توجه ملی را به موضوعات خاصی جلب کند.

این‌که وان نیشن بتواند شتاب فعلی را به دستاورد انتخاباتی پایدار تبدیل کند یا نه، نامشخص توصیف شده است. بخشی از این حمایت می‌تواند رأی اعتراضیِ موقت باشد یا نشان‌دهنده تغییر عمیق‌تر در سیاست استرالیا³. در گزارش تأکید شده که مسیر آینده حزب تا حد زیادی به توانایی‌اش در گسترش دامنه جذابیت فراتر از مهاجرت و شکاف‌های فرهنگی، و در عین حال حفظ پایگاه فعلی، وابسته است.

پاورقی نام‌ها:

¹ Pauline Hanson | ² One Nation | ³ Australia | ⁴ John Howard | ⁵ Peter Costello | ⁶ Kim Beazley | ⁷ News Corp | ⁸ Rupert Murdoch | ⁹ Labor | ¹⁰ Liberal-National Coalition | ¹¹ New South Wales | ¹² Queensland | ¹³ Roy Morgan | ¹⁴ The Guardian | ¹⁵ James Ashby