تشدید بحران گرما؛ افزایش فشار بر استرالیا برای تقویت اهداف اقلیمی

نشست‌های پیشا-کاپ۳۱ در تووالو و فیجی

با شدت گرفتن پیامدهای تغییرات اقلیمی، رهبران کشورهای اقیانوس آرام می‌خواهند نقش پررنگ‌تری در شکل‌دادن به سیاست جهانی اقلیم داشته باشند. مجموعه نشست‌های «پیشا-کاپ۳۱» پیش از اجلاس اقلیمی سازمان ملل در ترکیه¹ (نوامبر) در تووالو² و فیجی³ برگزار می‌شود تا اولویت‌های منطقه‌ای، به‌ویژه نیازهای کشورهای جزیره‌ای کوچک، در مرکز توجه قرار بگیرد.

این نشست‌ها با رویداد رهبران در تووالو آغاز می‌شود و سپس گفت‌وگوها از ۵ تا ۸ اکتبر در فیجی ادامه پیدا می‌کند. استرالیا⁴ و فیجی به‌صورت مشترک میزبان این «Pre-COP» هستند؛ برنامه‌ای که انتظار می‌رود وزیران و نمایندگانی از بیش از ۵۰ کشور در آن حضور داشته باشند.

فشار کشورهای جزیره‌ای برای نگه‌داشتن هدف ۱.۵ درجه

برای کشورهای اقیانوس آرام، موضوع صرفاً یک عدد در مذاکره نیست. بسیاری از جوامع جزیره‌ای کم‌ارتفاع با بالا آمدن سطح دریا و تشدید خطرهای اقلیمی روبه‌رو هستند و به همین دلیل «محدود کردن گرمایش به ۱.۵ درجه سانتی‌گراد» را مسئله بقا می‌دانند. نمایندگان منطقه می‌گویند کشورها باید این هدف را با کاهش‌های قوی‌ترِ انتشار، پشتیبانی بیشتر برای سازگاری، و توجه جدی‌تر به نقش اقیانوس در بحران اقلیم همراه کنند.

پول اقلیم و بحث بدهی

تأمین مالی اقلیمی یکی از محورهای اصلی مطالبه کشورهای اقیانوس آرام است. عفو بین‌الملل⁵ از کشورهای ثروتمند و با انتشار بالا خواسته است بودجه عمومیِ مبتنی بر کمک‌هزینه (گرنت) برای کاهش انتشار، سازگاری و «خسارت و زیان» را افزایش دهند؛ نه این‌که با وام‌ها، بار بدهی کشورهای آسیب‌پذیر را سنگین‌تر کنند. این سازمان همچنین خواستار پایان دادن به گسترش سوخت‌های فسیلی و حرکت سریع‌تر و عادلانه‌تر برای فاصله گرفتن از آن‌ها شده است.

نقش استرالیا زیر ذره‌بین

در این فضا، نقش استرالیا بیشتر از قبل زیر نگاه‌هاست. جایگاه این کشور در هدایت مذاکرات کاپ۳۱، از نگاه گروه‌های مدنی، فرصت مهمی برای برجسته‌کردن اولویت‌های اقیانوس آرام است؛ اما در عین حال تأکید می‌کنند این نقش باید در اقدام‌های مشخص هم دیده شود؛ از جمله در موضوع سوخت‌های فسیلی و تأمین مالی اقلیمی.

هدف نشست‌های فیجی: هماهنگی قبل از کاپ۳۱

گفت‌وگوهای فیجی برای ایجاد شتاب سیاسی و کم‌کردن اختلاف‌ها پیش از کاپ۳۱ طراحی شده است. تمرکز این مرحله بر این است که دولت‌ها در موضوع‌هایی مثل اجرای تعهدات کاهش انتشار، نحوه پرداخت هزینه‌های گذار، و سازوکارهای حمایت از کشورهایی که بیشترین آسیب را می‌بینند، مواضع خود را روشن‌تر کنند.

پاورقی (نام‌های اصلی)

¹ Türkiye (Turkey)

² Tuvalu

³ Fiji

⁴ Australia

⁵ Amnesty International