طرحهای شهری ملبورن؛ تمرکز بر شغل به جای مسکن در حومه
در حومه غربی ملبورن، بهویژه در ویندام¹ و ملتون²، تحولات جمعیتی و شهری با شتاب بیسابقهای در جریان است. جمعیت ویندام طی سیزده سال گذشته تقریباً دو برابر شده و اکنون میزبان ۳۳۷٬۰۰۰ نفر است. اما ساکنان و مسئولان محلی تأکید دارند که فراتر از ساخت مسکن، به ایجاد شهرهای حومهای با فرصتهای شغلی، امکانات رفاهی و هویت محلی نیاز است.
جمعیت رو به رشد از زیرساختها پیشی میگیرد
ویندام و ملتون بیشتر از سایر بخشهای ملبورن، پذیرای مهاجران داخلی بودهاند؛ اما ۶۲٪ ساکنان ویندام و بیش از ۷۰٪ ساکنان ملتون برای کار به خارج از شهر خود رفتوآمد میکنند. میانگین سفر صبحگاهی تا مرکز ملبورن نزدیک به یک ساعت است¹. شهردار ویندام، میا شا³ میگوید: «ما سهم بزرگی از مسکن جدید را پذیرفتهایم و حالا به مشاغل محلی نیاز داریم.» در ملتون نیز استیو عباسچی⁴ هشدار میدهد که تنها ۳۶ شغل برای هر ۱۰۰ نفر دارای شغل وجود دارد و فشار بر جادهها و حملونقل عمومی فزاینده است¹.
ایست ورربی: فرصت ازدسترفته یا فرصتی دوباره؟
ایست ورربی، بزرگترین قطعه زمین دولتی توسعهنیافته در ملبورن، تا پیش از این محل یک مزرعه تحقیقاتی دولتی بود. دولتهای مختلف از طرح «پایتخت غرب جدید» تد بایلیو⁵ تا «شهر آموزشی ۳۱ میلیارد دلاری» دانیل اندروز⁶ را مطرح کردهاند، اما هیچکدام عملی نشده است¹. اکنون دولپمنت ویکتوریا بهعنوان مجری اصلی انتخاب شده و برنامه سیسالهای برای مسکن، اشتغال و خدمات اجتماعی تدوین کرده است. اما فعالان محلی مانند جان گوتس⁷ تأکید میکنند که بدون تمرکز بر ایجاد شغل، این منطقه صرفاً گسترش خوابگاهی خواهد بود.
کابلبنک: مرز جدید در ملتون
در غربتر از ایست ورربی، کابلبنک⁸ هنوز عمدتاً زمین کشاورزی است؛ اما با پروژههایی مانند بیمارستان ۱ میلیارد دلاری ملتون، پردیس تافه و مرکز خدمات اجتماعی ششطبقه تا ۲۰۲۹ و استارتآپاینکوباتور «وسترن بیس» و استادیوم کابلبنک، این منطقه بهسرعت در حال آمادهسازی است¹. شهردار ملتون، استیو عباسچی⁴ پیشبینی میکند که تا ۲۰۳۰ کابلبنک به شهری پرجنبوجوش تبدیل شود؛ اما هشدار میدهد که بدون بهبود حملونقل و جادهها، این پتانسیل ممکن است مهار نشود.
صدای جامعه: هزینه انسانی رفتوآمد
پلین ترنر⁹، ساکن ملتون، میگوید: «وصل نمیشوی به همسایهها… فقط حس میکنی که داری زندگی میگذرونی.» پس از پیدا کردن کار محلی، او توانسته در مدرسه فرزندانش مشارکت کند و زمان از دسترفته در مسیر را بازپس گیرد¹.
چشمانداز کلی: شهرهای حومهای تا ۲۰۵۰
اتحاد توسعه اقتصادی غرب ملبورن (WoMEDA)¹⁰ در گزارشی خواهان تبدیل ویندام و ملتون به شهرهای حومهای واقعی تا سال ۲۰۵۰ با اشتغال و خدمات محلی شده است. پیتر داوکینز¹¹ میگوید: «نسبت افرادی که برای کار منطقه را ترک میکنند، بهشدت بالا است و این مدل پایدار نیست.»
Source: theage.com.au, propertyinvestmentprofessionals.com.au, infrastructure.gov.au