آغاز رقابت جهانی برای طراحی محله جدید ۸۵۰۰ واحدی در سیدنی

شروع رقابت جهانی برای طراحی «بیز وست» در اطراف گلیب آیلند

دولت ایالت NSW¹ قرار است جست‌وجوی جهانی برای پیدا کردن تیم‌های طراحی را آغاز کند تا جدیدترین محله درون‌شهری سیدنی² را در محدوده بیز وست³ شکل بدهند؛ پروژه‌ای که یکی از بزرگ‌ترین تغییرات شهریِ خط ساحلی بندر را کلید می‌زند.

ابی گالوین⁴، معمار ارشد دولت NSW¹، همراه با نهاد تازه‌تأسیس بیز وست دلیوری آتوریتی³ (Bays West Delivery Authority) هدایت رقابت بین‌المللی طراحی را بر عهده دارند؛ رقابتی که از روز پنج‌شنبه آغاز می‌شود و از تیم‌هایی از سراسر جهان می‌خواهد آینده زمین‌های اطراف وایت بِی پاور استیشن⁵ و بازآفرینی «بندرِ فعال» گلیب آیلند⁶ در نزدیکی روزل⁷ را طراحی کنند.

گالوین گفته است سال‌ها درباره توسعه این محدوده صحبت شده و حالا زمان اجرای آن رسیده است؛ و این پروژه فرصتی است برای نشان دادن اینکه «یک محله شهریِ متفاوت» چگونه می‌تواند شکل بگیرد، نه اینکه همه‌چیز مثل همیشه پیش برود.

هدف: تا ۸۵۰۰ خانه در کنار آب، با فضای عمومی و فرهنگی

دولت مِینز گاورمنت⁸ قصد دارد در اطراف ایستگاه آینده بیز وست مترو استیشن³ تا ۸۵۰۰ خانه بسازد و در کنار آن، ترکیبی از آپارتمان‌ها، فضای عمومی و محل‌های فرهنگی را وارد محدوده «اسکله‌های کاری» در غرب مرکز شهر سیدنی² کند.

استیو کامپر⁹، وزیر اراضی و املاک، این پروژه را «فرصتی که شاید فقط یک‌بار در هر نسل پیش بیاید» توصیف کرده است: ایجاد یک حومه/محله جدید در لبه شهر و باز کردن خط ساحلی بندر برای استفاده عمومی. او گفته دولت به‌دنبال ایده‌های جسورانه، نوآوری واقعی و خروجی‌های محکمِ پایداری است.

طبق برنامه، عملیات عمده بندری از سایت صنعتی گلیب آیلند⁶ تا سال ۲۰۳۰ جابه‌جا می‌شود و ایستگاه مترو قرار است در ۲۰۳۲ بازگشایی شود. همچنین قرار است شهروندان در انتخاب نام جدید این محله مشارکت داشته باشند.

در محدوده ۷۷ هکتاری پروژه که از روزل بِی¹⁰ تا وایت بِی¹¹ امتداد دارد، حداقل ۱۰ درصد از خانه‌ها به مسکن «مقرون‌به‌صرفه» یا «ویژه کارکنان ضروری» اختصاص می‌یابد.

ترکیب هیئت داوری و روند دو مرحله‌ای رقابت

گالوین رئیس پنل مشورتی طراحی خواهد بود؛ پنلی که در آن آنیتا میچل¹² (مدیرعامل بیز وست دلیوری آتوریتی³) و والتر هود¹³، معمار شناخته‌شده منظر از US¹⁴ و استاد یونیورسیتی آو کالیفرنیا، برکلی¹⁵ حضور دارند.

اعضای دیگر این پنل شامل آدام هدو¹⁶ (رئیس ملی سابق آسترالین اینستیتوت آو آرکیتکتس¹⁷)، آلیسون پیج¹⁸ (بنیان‌گذار نشنال ابوریجینال دیزاین ایجنسی (NADA)¹⁹)، کن کانوفسکی²⁰ (رئیس هیئت مشورتی پلیس‌میکینگ NSW²¹ و سیدنی اولمپیک پارک آتوریتی²² و مدیرعامل سابق NSW رودز اند مریتایم سرویسز²³) و همچنین روری تومی²⁴ (معمار شهری اینِر وِست کانسیل²⁵) است.

این رقابت دو مرحله دارد. در مرحله اول، از تیم‌های کوچک و بزرگ استرالیایی و بین‌المللیِ فعال در صنعت طراحی—از جمله معماران، شهرسازان، معماران منظر، برنامه‌ریزان، متخصصان پایداری و بوم‌شناسان—برای ارسال «ابراز علاقه» دعوت می‌شود. سپس پنل، ۴ تا ۶ تیم را انتخاب می‌کند تا یک «چارچوب شهری» مطابق با یک شرح‌وظایف مفصل دولتی آماده کنند.

اعضای پنل در هر دو مرحله، طرح‌ها را ارزیابی می‌کنند و توصیه‌های خود را ارائه می‌دهند، اما تصمیم نهایی را دولت ایالتی می‌گیرد. گالوین گفته است این چارچوب شهری قرار است ساختار خیابان‌ها، موقعیت و گونه‌های فضاهای باز، و همچنین جایگاه و ارتفاع ساختمان‌ها را مشخص کند. تیم منتخب هم در ادامه مسیر توسعه منطقه نقش مداوم خواهد داشت.

تأکید بر «فضای عمومی» و چالش‌های یک محله متراکم

گالوین گفته است ایده اصلی این است که «فضای عمومی» محرک اصلی خروجی باشد و در اولویت شماره یک قرار بگیرد و فرم ساخت‌وساز در مرحله بعدی قرار گیرد؛ چون به گفته او فضای عمومی مهم‌ترین بخش محله‌هاست.

او ویژگی‌های مثبت سایت را هم برشمرده: ایستگاه آینده مترو، نزدیکی به شهر، خط ساحلی پیچ‌دار با چشم‌انداز به نشانه‌های شهریِ سیدنی²، و وایت بِی پاور استیشن⁵ که به‌عنوان یک مکان فرهنگی تاریخی دیده می‌شود. در عین حال، گالوین گفته است ایجاد کیفیت مناسب زندگی، حمل‌ونقل فعال، زیرساخت اجتماعی و فضاهای عمومی در یک محله مسکونیِ متراکم—بین لبه آب و پل پرتردد انزَک بریج²⁶—کار ساده‌ای نیست و محدودیت‌های قابل‌توجهی دارد.

اشاره به تجربه بارانگارو و نمونه‌های جهانی

گالوین گفته است از بازآفرینی بحث‌برانگیز خط ساحلی بارانگارو²⁷ در همان نزدیکی «درس‌هایی» گرفته شده؛ پروژه‌ای که ابتدا رقابت طراحی داشت اما بعداً چشم‌انداز برنده کنار گذاشته شد و طرح تغییر کرد. او گفته برای بیز وست³ یک شرح‌وظایف دقیق و یک «طرح مرجع» تهیه شده تا روند کار را هدایت کند.

به گفته او، تفاوت دیگر با بارانگارو²⁷ این است که آنجا بیشتر تحت سلطه کاربری‌های تجاری و اداری است، اما محله جدید قرار است بیشتر مسکونی باشد و بر فضاهای عمومی و امکانات فرهنگی تکیه کند.

گالوین به پروژه‌های نوسازی ساحلی در خارج از کشور هم اشاره کرده؛ مثل نوردهاون²⁸ در کوپنهاگ²⁹ و هافن‌سیتی³⁰ در هامبورگ³¹ که اسکله‌ها و فضاهای صنعتی را به محدوده‌های پرجنب‌وجوشِ مسکونی و فرهنگی تبدیل کرده‌اند. او گفته دولت به‌دنبال مشارکت طیف متنوعی از حرفه‌ای‌های طراحی است؛ از «ستاره‌معمارها» و بازیگران بزرگ و باسابقه تا دفترهای کوچک‌تر با ایده‌های «وایلد» و متفاوت که شاید قبلاً فرصت حضور در پروژه‌ای با این مقیاس را نداشته‌اند.

پاورقی (اسامی اصلی)
¹ New South Wales (NSW)
² Sydney
³ Bays West; Bays West Delivery Authority; Bays West metro station
⁴ Abbie Galvin
⁵ White Bay Power Station
⁶ Glebe Island
⁷ Rozelle
⁸ Minns government
⁹ Steve Kamper
¹⁰ Rozelle Bay
¹¹ White Bay
¹² Anita Mitchell
¹³ Walter Hood
¹⁴ United States (US)
¹⁵ University of California, Berkeley
¹⁶ Adam Haddow
¹⁷ Australian Institute of Architects
¹⁸ Alison Page
¹⁹ National Aboriginal Design Agency (NADA)
²⁰ Ken Kanofski
²¹ Placemaking NSW
²² Sydney Olympic Park Authority
²³ NSW Roads and Maritime Services
²⁴ Rory Toomey
²⁵ Inner West Council
²⁶ Anzac Bridge
²⁷ Barangaroo
²⁸ Nordhavn
²⁹ Copenhagen
³⁰ HafenCity
³¹ Hamburg