راهاندازی دو لوکوموتیو برقی در شبکه ریلی سنگآهن
شرکت فورتسکیو¹ دو لوکوموتیو برقی را در شبکه ریلی سنگآهن پیلبارا² راهاندازی کرده است؛ اقدامی که به گفته این شرکت، در مسیر هدف «Real Zero» تا سال ۲۰۳۰ قرار میگیرد و میتواند سالانه حدود یک میلیون لیتر مصرف گازوئیل را کاهش دهد.
جزئیات آزمایش و فناوری لوکوموتیوها
این لوکوموتیوها توسط شرکت پراگرس ریل³ (زیرمجموعه کاترپیلار⁴) تأمین شدهاند و مدل آنها EMD SD70J-BB⁵ اعلام شده است. هر دستگاه باتری ۱۴٫۵ مگاواتساعتی دارد که از آن بهعنوان بزرگترین باتریهای متحرک زمینی دنیا یاد شده و ظرفیتی معادل حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ خودروی برقی متوسط عنوان میشود.
طبق اطلاعات ارائهشده، این لوکوموتیوها با ترمز احیاکننده (Regenerative Braking) بین ۴۰ تا ۶۰ درصد انرژی را بازیابی میکنند و شارژ آنها از منابع تجدیدپذیر فورتسکیو¹ انجام میشود؛ از جمله مزرعه خورشیدی ۱۰۰ مگاواتی North Star Junction⁶ و پروژه ۱۹۰ مگاواتی در حال ساخت Cloudbreak⁷.
زمان و محل معرفی در پورت هدلند
دینو اوترانتو⁸، مدیرعامل فورتسکیو¹، اعلام کرد فرآیند راهاندازی در روزهای ۱۲ و ۱۳ فوریه ۲۰۲۶ در Thomas Rail Yard⁹ در پورت هدلند¹⁰ انجام شده است. این معرفی با برنامهای همراه بوده که در آن موسیقی گروه Wolfmother¹¹ هم پخش شده است.
این دو دستگاه در کنار ناوگانی شامل حدود ۷۰ لوکوموتیو دیزلی فعالیت خواهند کرد و گفته شده گذار کامل به گزینههای جدید، با توجه به زمانبندی تولید و تحویل، طی چند سال انجام میشود.
زمینه گستردهتر کربنزدایی در پیلبارا
در گزارشها آمده است منطقه پیلبارا² با وجود آنکه تنها حدود ۲ درصد جمعیت استرالیای غربی¹² را در خود جای داده، مسئول حدود ۴۰ درصد انتشار کربن این ایالت است؛ موضوعی که توجه زیادی را به راهکارهای کمکربن در حملونقل ریلی سنگآهن جلب کرده است. حمل سنگآهن در این منطقه روی بیش از ۲,۰۰۰ کیلومتر خط آهن انجام میشود.
فورتسکیو¹ هدفگذاری کرده عملیات سنگآهن خود را تا ۲۰۳۰ بدون کربن انجام دهد و اعلام شده برای اتصال منابع تجدیدپذیر به زیرساخت ریلی، حدود ۴۸۰ کیلومتر خطوط ولتاژ بالا در نظر گرفته شده است.
مقایسه با رویکرد شرکتهای دیگر
BHP¹³ از نوامبر ۲۰۲۵ آزمایشهای باتری در پیلبارا را با نمونههای اولیه Wabtec¹⁴ شروع کرده است. در گزارشها آمده است که سوخت دیزلی حدود دو سوم انتشارهای این شرکت را تشکیل میدهد و برنامههایی برای آزمون کشش قطارهای بارگیریشده سنگآهن مطرح شده است.
ریو تینتو¹⁵ اعلام کرده برنامههای باتری خود با Wabtec¹⁴ را کنار گذاشته و دلیل آن را «غیرقابلاتکا بودن فناوری فعلی از نظر اقتصادی/عملیاتی» عنوان کرده است؛ در حالی که پیشتر سفارشهایی در سال ۲۰۲۲ با هدف کاهش حدود ۳ درصدی انتشارها مطرح شده بود.
پیتر نیومن¹⁶، استاد پایداری در دانشگاه کرتین¹⁷، از عقبنشینی ریو تینتو¹⁵ انتقاد کرده و گفته است حرکت سریعتر به سمت این فناوری میتواند کمهزینهتر باشد و با انتظارات بازار همخوانی داشته باشد.
تغییرات مسیر راهبرد سبز فورتسکیو
فورتسکیو¹ پیشتر برخی برنامهها را تغییر داده است؛ از جمله کنار گذاشتن طرح «Infinity Train¹⁸» که با Downer Group¹⁹ دنبال میشد و همچنین برنامه تحویل از Wabtec¹⁴ که برای ۲۰۲۳ هدفگذاری شده بود.
این شرکت در عوض بر توسعه خورشیدی با نصب روزانه حدود ۳,۰۰۰ پنل، ذخیرهسازی باتری با BYD²⁰ در Iron Bridge²¹ و قرارداد ۲.۸ میلیارد دلاری (آمریکا) با Liebherr²² برای خودروهای بدون آلایندگی تمرکز دارد. در عین حال، با وجود توقف برخی پروژههای هیدروژنی، اوترانتو⁸ گفته است مسیر «آهن سبز» ادامه دارد و به بزرگترین کارخانه هیدروژن مایع استرالیا²³ در Christmas Creek²⁴ اشاره کرده است.
مصرف دیزل و نقش ناوگان ریلی
در گزارشها تأکید شده است که مصرف دیزل در عملیات ریلی و معدنی همچنان قابلتوجه است و برای فورتسکیو¹ رقم حدود ۸۰ میلیون لیتر در سال ذکر شده است؛ موضوعی که نقش جایگزینهای باتری را در شبکه ریلی این شرکت پررنگ کرده است.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی)
¹ Fortescue
² Pilbara
³ Progress Rail
⁴ Caterpillar
⁵ EMD SD70J-BB
⁶ North Star Junction
⁷ Cloudbreak
⁸ Dino Otranto
⁹ Thomas Rail Yard
¹⁰ Port Hedland
¹¹ Wolfmother
¹² Western Australia
¹³ BHP
¹⁴ Wabtec
¹⁵ Rio Tinto
¹⁶ Peter Newman
¹⁷ Curtin University
¹⁸ Infinity Train
¹⁹ Downer Group
²⁰ BYD
²¹ Iron Bridge
²² Liebherr
²³ Australia
²⁴ Christmas Creek