Zang News

مصرف آب دیتاسنترها، تهدیدی برای منابع آب شرب استرالیا

با رونق هوش مصنوعی در استرالیا، ده‌ها دیتاسنتر جدید در سیدنی و ملبورن در حال ساخت هستند، اما کارشناسان نسبت به تأثیر این پروژه‌های بزرگ بر منابع آب هشدار می‌دهند. پیش‌بینی شده که تنها نیاز آب دیتاسنترهای سیدنی تا سال ۲۰۳۵ از کل آب شرب کانبرا فراتر رود. دولت ویکتوریا... (برای ادامه اسکرول کنید)
مصرف آب دیتاسنترها، تهدیدی برای منابع آب شرب استرالیا

مصرف آب دیتاسنترها آب شرب استرالیا را تهدید می‌کند

گسترش سریع دیتاسنترها در استرالیا¹ فشار بی‌سابقه‌ای بر منابع آب شرب وارد کرده است و کارشناسان هشدار می‌دهند که نیاز به خنک‌سازی این مجموعه‌ها به زودی با مصرف آب کل شهرها رقابت خواهد کرد.

سیدنی واتر⁶ پیش‌بینی کرده است که تا سال ۲۰۳۵ صنعت دیتاسنتر در سیدنی² روزانه تا ۲۵۰ مگالیت آب نیاز خواهد داشت که بیش از کل مصرف آب شرب کانبرا³ است. این افزایش ناشی از رونق هوش مصنوعی و موج جدیدی از سرمایه‌گذاری‌ها است که ده‌ها دیتاسنتر مگاسکیل در سیدنی² و ملبورن⁴ در حال برنامه‌ریزی یا ساخت هستند.

دولت ویکتوریا⁵ پنج و نیم میلیون دلار اختصاص داده است تا این ایالت را به پایتخت دیتاسنترهای استرالیا¹ تبدیل کند، اما نیازهای آبی این تاسیسات هم‌اکنون از تقریباً همه مشتریان بزرگ تجاری این ایالت پیشی گرفته است. ملبورن واتر⁷ اعلام کرده است که نیازهای موقتی و سالانه پیش‌بینی‌شده دیتاسنترهای مگاسکیل در پیش‌بینی‌های فعلی تقاضا و برنامه‌های هزینه‌ای منظور نشده‌اند و همین موضوع درخواست برای مشارکت سرمایه‌ای اولیه از سوی اپراتورها به منظور پوشش هزینه‌های ارتقای زیرساخت را بالا برده است.

فرآیند خنک‌سازی اصلی‌ترین عامل مصرف آب است. دیتاسنترهای قدیمی معمولاً از خنک‌سازی هوایی بهره می‌برند، اما با افزایش تراکم رک‌های سرور برای پاسخگویی به نیازهای هوش مصنوعی و محاسبات پیشرفته، بسیاری به‌سوی سیستم‌های خنک‌سازی مایع حرکت کرده‌اند. اگرچه برخی شرکت‌ها مانند نکست‌دی‌سی⁸ از فناوری‌های مایع به چیپ استفاده می‌کنند که کارآمدتر است و هدررفت آب را کاهش می‌دهد، اکثر تاسیسات هنوز به سیستم‌های تبخیری یا مبتنی بر چیلر متکی هستند که حجم قابل توجهی آب می‌طلبند.

صنعت معیار پایداری را از طریق کارایی مصرف آب (WUE) و کارایی مصرف انرژی (PUE) می‌سنجد، اما حتی تاسیسات بسیار کارآمد نیز در مقیاس بزرگ می‌توانند مقادیر زیادی آب مصرف کنند. برای مثال، یک دیتاسنتر ۱۰۰ مگاواتی که روزانه سه مگالیت مصرف داشته باشد، WUE آن برابر ۱.۲۵ خواهد بود و هرچه این عدد کمتر باشد، کارایی بیشتر است. با این حال، اثر تجمعی چندین مجموعه بزرگ نگرانی‌ها را افزایش داده است.

گروه‌های مدنی و محیط‌زیستی، از جمله اتحاد نگران‌کنندگان منابع آبی¹⁰، خواستار ممنوعیت استفاده از آب شرب برای خنک‌سازی دیتاسنترها و استفاده از آب بازیافتی یا آب باران به جای آن شده‌اند. آنها هشدار می‌دهند که تخصیص آب قابل شرب به خنک‌سازی سرورها می‌تواند وابستگی به آب شیرین‌شده را افزایش دهد و در دسترس بودن آب برای جریان‌های طبیعی محیط زیست را کاهش دهد که در نهایت هزینه آن بر دوش جامعه خواهد بود.

برخی اپراتورها مانند سی‌دی‌سی⁹ در حال پیشگام شدن در سیستم‌های خنک‌سازی بسته هستند که مصرف مداوم آب را از بین می‌برند، اما این فناوری هنوز به استاندارد صنعتی تبدیل نشده است. اسناد برنامه‌ریزی پروژه‌های بزرگ، مانند کمپ دیتاسنتر ۵۰۴ مگاواتی سی‌دی‌سی در مارسدن پارک¹¹ سیدنی²، نگرانی‌های جامعه درباره خطرات زیست‌محیطی و بهداشتی را به‌ویژه در زمان وقوع گرمای شدید نشان می‌دهند.

در حالی که استرالیا¹ خود را به‌عنوان محور پردازش و ذخیره‌سازی داده قرار می‌دهد، چالش تعادل بین رشد فناوری و مدیریت پایدار منابع آب همچنان باقی است. نیاز به مقررات محکم‌تر، منابع جایگزین آب و گزارش شفاف مصرف آب روز‌افزون ضروری است تا منابع آبی کشور برای مردم و محیط زیست حفظ شوند.

منابع انگلیسی:

¹ Australia, ² Sydney, ³ Canberra, ⁴ Melbourne, ⁵ Victorian government, ⁶ Sydney Water, ⁷ Melbourne Water, ⁸ NextDC, ⁹ CDC, ¹⁰ Concerned Waterways Alliance, ¹¹ Marsden Park

Source: theguardian.com, inthecove.com.au, admscentre.org.au