اعمال خودکار انعام در رستورانها به علت بحران هزینهها
دادن انعام خودکار در رستورانها و کافههای استرالیا در حال گسترش است و بسیاری از کسبوکارها برای جبران افزایش هزینههای عملیاتی، مبلغهای از پیش تعیینشده را به صورت هزینه خدمات به صورتحسابها اضافه میکنند. این اقدام طبق قوانین مصرفکننده مجاز است—به شرطی که مشتریان از آن مطلع شوند و امکان انصراف داشته باشند—اما در کشوری که به انعامهای اجباری عادت ندارد، واکنش منفی مشتریان را به دنبال داشته است.
صنعت مهمانداری زیر فشار
انجمن کافهها و رستورانهای استرالیا¹ گزارش میدهد که هزینههای رو به افزایش از جمله دستمزدها، انرژی و مواد اولیه، رستورانها را وادار به پذیرش انعام خودکار کرده است. وس لمبرت² مدیرعامل این انجمن گفته است که در حال حاضر تنها «تعداد انگشتشماری» از مکانها در مراکز اصلی شهری این شیوه را به کار میگیرند، اما با تشدید «بحران هزینه انجام کسبوکار»، ممکن است این روند فراگیر شود.
او میگوید: «در رستورانهایی که گردشگران بینالمللی زیادی دارند، این موضوع رایجتر است، چون برای آنها عادی محسوب میشود.» با بازگشت گردشگری بینالمللی به سطوح قبل از کووید، کسبوکارها در تلاشاند تا از مشتریانی که در فرهنگهایی با رسم انعامدهی سنگین مثل ایالات متحده هستند، پذیرایی کنند. دادههای ارائهدهنده پرداخت الکترونیک زلر³ نشان میدهد که تراکنشهای انعام در سال مالی ۲۰۲۴-۲۵ نسبت به سال قبل ۱۳ درصد افزایش یافته و استرالیاییها و بازدیدکنندگان بهطور تخمینی سالانه ۳.۵ میلیارد دلار انعام پرداخت میکنند.
مطالعات زلر نشان میدهد که ویکتوریاییها در سخاوت پیشرو هستند و بهطور متوسط به ازای هر وعده غذایی ۳۹.۵۰ دلار انعام میدهند، در حالی که ایالتهای استرالیای غربی (۱۲.۴۸ دلار) و نیو ساوت ولز (۱۶.۹۰ دلار) پایینتر قرار دارند.
بازخورد مشتریان و نمونهای از سیدنی
نارضایتی عمومی امسال زمانی به اوج رسید که یک بار شرابفروشی در سیدنی⁶ هزینه ۱۰ درصد انعام خودکار را به صورت خودکار به صورت حساب مشتری اضافه کرد. وبسایت و صورتحساب این مکان شامل توضیحی برای امکان انصراف بود، اما خشم کاربران در شبکههای اجتماعی باعث شد این تصمیم به سرعت لغو شود.
یکی از مشتریان در فضای مجازی نوشت: «من با این کار موافق نبودم»، و این نظر بسیاری از دیگران بود که از این هزینه غافلگیر شدند. راب نیکولز⁵، استاد دانشگاه نیو ساوت ولز⁴ معتقد است فرهنگ «ضد انعام» در استرالیا ریشه در حداقل دستمزد منصفانه کارکنان مهمانداری دارد—برخلاف آمریکا که انعام غالباً مکمل دستمزد کمتر از حداقل است.
او هشدار میدهد که انعام خودکار کنترل مشتریان را کاهش میدهد: «چقدر از آن به کارکنان میرسد و چقدر به صاحبان؟» و از مشتریان میخواهد با اعتماد به نفس درخواست حذف این هزینهها را داشته باشند و از جاهطلبی استرالیاییها برای چانهزنی بر سر صورتحسابهای سنگین بهره ببرند.
چهارچوب قانونی و بستر کلی
قانون مصرفکننده استرالیا اجازه دریافت هزینه خدمات را میدهد، به شرطی که این هزینه بهوضوح اعلام شود و مشابه گزینههای اختیاری روی دستگاههای EFTPOS باشد. با این حال، تغییر به پرداخت نقدینداشتن، توزیع انعام را پیچیدهتر کرده و کارکنان از کسری پرداختی شکایت دارند.
گزارشهای مرتبط نشان میدهد برخی کافههای ملبورن هزینههای مشابه را تجربه کرده و صاحبان آنها از افزایش ۲۰ درصدی هزینهها از سال ۲۰۲۳ خبر دادهاند (The Sydney Morning Herald, 19 دسامبر 2025). همچنین یک رستوران در بریزبن پس از خشم کاربران در تیکتاک، هزینه ۸ درصدی را حذف کرد و Restaurant & Catering Australia پیشبینی کرده بود تا سال ۲۰۲۶ در قطبهای گردشگری ۱۵ تا ۲۰ درصد از اماکن این هزینه را اعمال کنند (9News Australia, 20 دسامبر 2025). گزارش The Guardian Australia نیز ارتباط آن را با افزایش دستمزدها پس از تصمیمات Fair Work Commission ذکر کرده و میگوید اماکن کوئینزلند سرعت بیشتری در این روند دارند.
منابع
¹ Australian Cafe and Restaurant Association
² Wes Lambert
³ Zeller
⁴ University of New South Wales
⁵ Rob Nichols
⁶ Sydney
Source: abc.net.au