درگذشت رج چارد، آخرین بازمانده کارزار کوکودا
رج چارد¹ که از او بهعنوان آخرین کهنهسرباز زندهٔ کارزار کوکودا یاد میشد، در سن ۱۰۲سالگی در بیمارستان کمپبلتاون² در سیدنی³ درگذشت. او صبح جمعه بهصورت آرام از دنیا رفت.
آراسال استرالیا⁴ با انتشار پیامی اعلام کرد: «با قلبی سنگین با رج چارد خداحافظی میکنیم.» این نهاد همچنین به خانواده و دوستان او تسلیت گفت و تاکید کرد «شجاعت او در هر قدم در آن مسیر زنده است».
سخنگوی کوکودا ترک مموریال واکوی⁵ نیز گفت چارد «یکی از شخصیتهای محوری» این مجموعه بود و برای این موضوع تلاش میکرد که «شجاعت و فداکاری نسل خودش در جنگ جهانی دوم⁶ همیشه گرامی داشته شود». در پیام آنها آمده بود: «آفرین رج — زندگیِ خدمت به پایان رسید، اما میراثت در سراسر واکوی دیده میشود.»
در صفحهای در فیسبوک⁷ که توسط نوادگان کهنهسربازان گردان ۵۵/۵۳ پیادهنظام استرالیا⁸ اداره میشود، از او بهعنوان «کهنهسربازی سربلند» یاد شد. در این پیام آمده بود کسانی که رج را از نزدیک میشناختند، او را «مردی مهربان و بخشنده» به یاد میآورند و «قدرتِ آرام، خرد و درستکاریِ» او احترام همه را برمیانگیخت.
چارد در سال ۱۹۴۲ و در ۱۸سالگی، کارش را بهعنوان کارآموز نانوا رها کرد و به ارتش پیوست. او پیشتر درباره تجهیزات اولیهشان گفته بود: «یک جفت چکمه، یک جفت جوراب، یک شورت خاکی، پیراهن خاکی، گِیتر، کلاه فلزی، کلاه نمدی، تفنگ، سرنیزه، ۲۰۰ فشنگ، ۲۴ نارنجک دستی، چاقوی کوچک، قوطی موم، کبریتهای وستا و دو باند.» او اضافه کرده بود: «آن باندها برای چیزی بزرگتر از سوزش سیگار هم کوچک بودند. با همینها راهی شدیم.»
او بههمراه دیگر نیروهای تازهوارد از تاونزویل⁹ با کشتی به مقصد پورت مورسبی¹⁰ در پاپوا گینهنو¹¹ حرکت کرد. چارد گفته بود پس از رسیدن، «سه روز فرصت دادند تا به گرمای غیرقابلتحمل عادت کنیم» و بعد از آن، «روی زمین میخوابیدیم؛ نه چادر داشتیم و نه تخت».
در دوره خدمت، او به مالاریا¹² مبتلا شد و وقتی بههوش آمد فکر میکرد اسیر جنگی شده است. پس از مراقبت و بهبود، دوباره به جنگل برگردانده شد؛ جایی که کارزار شناختهشدهٔ کوکودا، که برای متوقفکردن پیشروی نیروهای ژاپنی در اقیانوس آرام به سمت استرالیا اهمیت داشت، جریان داشت.
روایت چارد از عقبنشینیناپذیری در ایمیتا ریج
چارد درباره شرایط یگانها گفته بود: «هرجا هرکسی را پیدا میکردی، همانجا میپریدی وسط. هیچکس نمیدانست در کدام گردان است.» او توضیح داده بود که در کوکودا، نیروهای استرالیایی ژاپنیها را عقب میراندند و در ایمیتا ریج¹³ دیگر جایی برای عقبنشینی وجود نداشت: «از آنجا تا پورت مورسبی فقط یکونیم روز راه بود. اگر آنها به مورسبی میرسیدند، ما نابود میشدیم.»
به گفته او، در ایمیتا ریج نیروهای ژاپنی عقب نشستند. چارد گفته بود آن زمان تصور میکردند ژاپنیها بهخاطر کمبود تدارکات عقب رفتهاند تا نیرو و تجهیزات تازه بیاورند، اما بعد فهمیدند منابعشان را به بوگنویل¹⁴ و جزایر سلیمان¹⁵ منتقل کرده بودند؛ جایی که آمریکاییها درگیر بودند.
در کارزار کوکودا بیش از ۶۰۰ استرالیایی کشته و بیش از ۱۶۰۰ نفر زخمی شدند. چارد در سالهای مختلف تاکید کرده بود دوست ندارد او را «قهرمان» بنامند و میگفت این عنوان را برای سربازانی نگه میدارد که «به خانه برنگشتند».
زندگینامه رسمی او با عنوان The digger of Kokoda: The official biography of Reg Chard¹⁶ در سال ۲۰۲۲ منتشر شد.
پاورقی نامهای اصلی:
¹ Reg Chard
² Campbelltown Hospital
³ Sydney
⁴ RSL Australia
⁵ Kokoda Track Memorial Walkway
⁶ World War II
⁷ Facebook
⁸ 55/53 Australian Infantry Battalion
⁹ Townsville
¹⁰ Port Moresby
¹¹ Papua New Guinea
¹² malaria
¹³ Imita Ridge
¹⁴ Bougainville
¹⁵ Solomon Islands
¹⁶ The digger of Kokoda: The official biography of Reg Chard
