مادر استرالیایی وستپک را به دورکاری از خانه ملزم کرد
یک مادر استرالیایی، کارلین چاندلر¹، در پروندهای تاریخی مقابل وستپک² پیروز شد. این بانک درخواست او برای دورکاری را به بهانه اظهارنظر یکی از مدیران مبنی بر اینکه «دورکاری جایگزین مراقبت از کودک نیست» رد کرده بود.
چاندلر¹ که بهصورت نیمهوقت در تیم وام مسکن وستپک² در نیو ساوت ولز⁴ کار میکرد و در فاصله ۸۰ کیلومتری از مرکز کسبوکار سیدنی CBD⁵ زندگی مینمود، ابتدا درخواست دورکاری برای همراهی با مدرسه دو دختر کوچکش را مطرح کرد. پس از رد اولیه، او پیشنهاد داد دو روز در هفته در شعبهای نزدیکتر به محل زندگیاش کار کند که این درخواست نیز پذیرفته نشد.
کمیسیون کار عادلانه³ حکم داد دلیل منطقی برای رد این درخواست از سوی وستپک² وجود نداشته، بهویژه با توجه به سابقه موفق او در دورکاری.
این حکم بهطور قابلتوجهی پیامدهایی برای کارفرمایان سراسر استرالیا دارد و آنها را «هشداردار» میکند که سیاستهای سختگیرانه بازگشت به دفتر نیازمند توجیهات واقعی تجاری هستند. اتحادیه بخش مالی⁶ که از پرونده چاندلر¹ حمایت کرد، تأکید کرد دورکاری باید یک حق باشد، نه امتیاز، و وستپک را به عدم اجرای تعهداتش طبق قانون کار عادلانه⁷ متهم نمود.
سیاست ترکیبی فعلی وستپک² کارکنان را ملزم به حضور دو تا سه روز در هفته در دفتر میکند اما در عین حال امکان «دورکاری منظم یا در صورت نیاز» را نیز پیشبینی مینماید. با این حال، آنتونی میلر⁸، مدیرعامل آن، از احتمال تنش در تیمها در صورت تصویب قوانین اجباری دورکاری ابراز نگرانی کرده و بر حفظ نتایج و فرهنگ تیمی تأکید دارد، هرچند از انعطافپذیری حمایت میکند.
این پرونده نشاندهنده رشد پذیرش قانونی ترتیبات منعطف کاری در استرالیا، بهویژه برای کارکنانی است که مسئولیت مراقبت از دیگران را دارند، و به کارفرمایان هشدار میدهد که هرگونه رد درخواستهای دورکاری باید مطابق قانون کار عادلانه⁷ توجیهپذیر باشد.
Source: news.com.au, lawyerly.com.au