حرکت استرالیا به سمت جامعه بدون پول نقد تا سال ۲۰۳۰

حرکت استرالیا به سمت جامعه بدون پول نقد تا ۲۰۳۰

استرالیا¹ در مسیر تبدیل شدن به یک جامعه عملاً بدون پول نقد تا سال ۲۰۳۰ قرار دارد، به طوری که بیش از ۹۰٪ تراکنش‌های روزمره از روش‌های دیجیتال مانند کارت‌ها و کیف پول‌های موبایلی استفاده می‌کنند، حتی با وجود اعتراضات سال ۲۰۲۵ و قوانین تازه حامی پرداخت نقدی.

کاهش شدید استفاده از پول نقد شتاب‌دهنده تغییرات

پرداخت‌های نقدی مصرف‌کنندگان از حدود ۷۰٪ در سال ۲۰۰۷ به ۱۳٪ در سال ۲۰۲۲ کاهش یافته است، طبق نظرسنجی تراکنش‌های مصرف‌کننده سه‌ساله بانک مرکزی استرالیا². پس از همه‌گیری کووید، این روند شتاب گرفت اما اخیراً ثابت شده است. در اکتبر ۲۰۲۴ بیش از ۵۰۰ میلیون تراکنش کیف پول موبایلی به ارزش ۲۰ میلیارد دلار ثبت شد که نشان‌دهنده رونق بانکداری دیجیتال است.

اعتراضات ۲۰۲۵ و پاسخ‌های سیاستی

در ۲ آپریل ۲۰۲۵، حامیان پرداخت نقدی از طریق گروه فیسبوکی «Cash is King⁷» صف‌های طولانی در بانک‌ها و خودپردازها به راه انداختند و نگرانی‌هایی درباره دسترسی به نقدینگی مطرح کردند. تعداد شعب بانک‌ها تا ژوئن ۲۰۲۵ به ۳٬۲۰۵ شعبه کاهش یافت و خودپردازهای متعلق به بانک‌ها نیز از ۱۳٬۸۱۴ به ۵٬۱۴۳ مورد رسید. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر پتیشن «Cash Welcome» را امضا کردند تا دسترسی محلی به پول نقد تضمین شود. در مقابل، دولت از بانک‌های بزرگ تعهد گرفت تا حداقل تا ۲۰۲۷ شعب مناطق روستایی را باز نگه دارند و از اول ژانویه ۲۰۲۶ سوپرمارکت‌ها و پمپ‌بنزین‌ها موظف به پذیرش پول نقد شدند.

پیش‌بینی کارشناسان پابرجاست

دکتر انجل ژونگ⁴ از دانشگاه RMIT³ به پیش‌بینی خود مبنی بر جامعه بدون پول نقد تا ۲۰۳۰ وفادار است و می‌گوید احتمال برگشت این روند کم است. او این مسیر را به سه عامل قوی فناوری، ترجیح فروشندگان و سهولت استفاده نسبت می‌دهد. ممنوعیت کارمزدهای کارت اعتباری و دبیت از ۲۰۲۶ می‌تواند سالانه ۱٫۲ میلیارد دلار برای مصرف‌کنندگان صرفه‌جویی کند.

تعادل مزایا و ریسک‌ها

ژونگ تأکید می‌کند که مزایایی مانند افزایش سرعت، کاهش هزینه‌های کسب‌وکار، امنیت بالاتر و ردیابی مالی بهبود یافته در مقابل ریسک‌هایی مانند حذف افراد بدون حساب بانکی، نگرانی‌های حریم خصوصی و وابستگی به فناوری قرار دارد. او می‌گوید موفقیت مستلزم سیاست‌های فراگیر و سیستم‌های جایگزین خواهد بود.